W TEJ HISTORII<\/div>Wirtualni goście zwykle mówią 'tak’<\/a>Technologia może wzbogacić rozmowę o 'ciche głosy’<\/a>Studenci proszą o to, czego potrzebują<\/a>Nie każda nauka musi być synchroniczna<\/a>Intensywność komunikacji jest ważniejsza niż jej częstotliwość<\/a>Zagraniczne wyjazdy na cały semestr wymagają przemyślenia<\/a>Uniwersytety mogą lepiej łączyć studentów<\/a>Ćwiczenie z \"uśmiercania\" uniwersytetów może zaowocować czymś znacznie lepszym<\/a><\/div>\n

Jeśli jest jedna rzecz, której ten rok nas nauczył, to jest to proaktywne i innowacyjne podejście do edukacji, zamiast oczekiwania na kolejny wybuch pandemii. W tym miejscu pojawia się pomysł na ćwiczenie pt. „uśmiercenie\" uniwersytetów. <\/p>\n\n\n\n

Pomysł pochodzi od konsultantki, Lisy Bodell, zajmującej się myśleniem przyszłościowym. Kiedyś pracowaliśmy z pewną firmą, a jej CEO powiedziała: „Nie chcę mieć organizacji pełnej dinozaurów. Wprowadźmy trochę zmian.” Jej pomysłem było spojrzenie z perspektywy największego konkurenta firmy – i wymyślenie, jak wyprzeć jej firmę z rynku. Poprosiła kierownictwo, aby spróbowało \"uśmiercić\" własną<\/em> firmę. <\/p>\n\n\n\n

Nigdy w życiu nie widziałem bardziej energicznej grupy menedżerów. Po wygenerowaniu wszystkich tych pomysłów byli w stanie rozpoznać niektóre z nich jako rzeczywiste zagrożenia, a inne jako szanse do wykorzystania. Potem zadawali sobie pytanie: co z nimi zrobimy? <\/p>\n\n\n\n

Co najmniej dwa razy w roku polecałabym przeprowadzenie w szkołach ćwiczenia pt. „uśmiercić uniwersytet”. Ludzie są znacznie bardziej kreatywni, gdy są w ofensywie, niż kiedy działają w defensywie. Gdyby wyzwaniem było uratowanie uniwersytetu, dostałbyś wiele nudnych, konwencjonalnych pomysłów. Kiedy celem zadania jest \"uśmiercenie\" go, dostajesz wiele kreatywnych pomysłów, które inaczej nie zostałyby odkryte. <\/p>\n\n\n